Leczenie kanałowe – od ogółu do szczegółu.

Leczenie endodontyczne, inaczej kanałowe, tuż po ekstrakcjach zębów, jest jednym z najczęściej wykonywanych zabiegów w gabinetach stomatologicznych w Polsce. W związku z tym leczenie jest przez ogół doskonale znane, jednak niekoniecznie rozumiane. Najczęściej braki informacyjne wychodzą w trakcie przeprowadzanej konsultacji stomatologicznej. Gdy dochodzę do tematu „knałówek”, tak naprawdę większość pacjentów po raz pierwszy dowiaduje się o mechanizmie oraz sensie leczenia endodontycznego.

Zanim dokładnie wyjaśnię tą kwestię należy zastanowić się dlaczego tak często Polacy mają zęby leczone kanałowo. Fakty są zatrważające, ponieważ leczenie endodontyczne zębów jest najczęściej ostatecznym, najbardziej zaawansowanym stadium próchnicy!

Istnieją jeszcze inne przyczyny chorób miazgi niezwiązane z chorobą próchnicową, które występują zdecydowanie rzadziej.

W tym artykule zawarte będą wszystkie informacje związane z leczeniem endodontycznym. Napiszę o wskazaniach i przeciwwskazaniach do leczenia kanałowego. Pojawi się także informacja, czy leczenie kanałowe zębów jest bezpieczne, ile można zyskać posiadając swój własny wyleczony ząb, czy w ciąży można leczyć zęby endodontycznie oraz jakie są alternatywy protetyczne gdy ząb pomimo najszczerszych chęci własnych i lekarza utracimy.

Zapraszam do lektury i komentowania!

ŚWIADOMOŚĆ, CZYLI „PRZEZORNY ZAWSZE UBEZPIECZONY”

Polacy na tle krajów Europy zachodniej odwiedzają dentystę zdecydowanie rzadziej i słabo wypadają w ogólnoeuropejskich statystykach. Niestety dla większości moich pacjentów brak bólu zęba jednoznaczny jest z bezzasadnością udania się na wizytę stomatologiczną. Tej grupie pacjentów wydaje się, że skoro zęby nie bolą to są zdrowe, bez ubytków.

Próchnica to zdradliwy wróg, może się rozwijać, a ból zębów może wcale się nie pojawić! 

Tłumaczę, że zęby zaczynają dopiero boleć gdy bakterie docierają do zębiny, tkanki w dużej części organicznej znajdującej się tuż pod szkliwem, która ma już bezpośredni kontakt z miazgą. Szkliwo natomiast jest tkanką głównie zmineralizowaną, pozbawioną unerwienia, dlatego nie odczuwamy negatywnych skutków penetrujących bakterii. Po tej informacji wielu pacjentów z zaskoczeniem stwierdza, że niestety nie byli tego świadomi. Aby temu zapobiec należy co pół roku odwiedzać swojego dentystę w celu dokładnego przeglądu wszystkich zębów, ich leczenia oraz wykonywania profesjonalnej profilaktyki fluorowej.

 

BÓL ZĘBA, A PRZYCZYNA CHOROBY MIAZGI

PRÓCHNICA 

choroby miazgi zębaPróchnica początkowa lub średnia nie jest bolesna, jedynie może dochodzić do przemijającego bólu podczas jedzenia – wówczas pojawiają się dolegliwości na słodkie, słone i kwaśne. Najczęściej pacjenci określają ten stan jako nadwrażliwość zębów. Osoby te zamiast wybrać się na wizytę do stomatologa, w celu dokładnego przeglądu i leczenia, szuka środków o szybkim działaniu w drogeriach lub aptekach, które mają zwalczyć przykre doznania. Są również takie osoby, które ból całkowicie ignorują. Nie łudźmy się, ale faktem jest, że jesteśmy narodem w kwestii uzębienia zaniedbanym, leniwym i nieświadomym.

Nie wiesz jak zadbać o swoje zęby? Zobacz jak dba o swoje Superdentyska 🙂 – czytaj więcej

Próchnica nieleczona w dalszym ciągu postępuje, czasami dochodzi do zatrzymania tego procesu gdy zachowujemy wzorową higienę jamy ustnej, jednakże w większości przypadków pogłębia się. Bakterie drążą w kierunku komory miazgi, aż  w końcu ją zajmują i dochodzi do stałego, nieznośnego bólu, nasilającego się najczęściej na bodźce termiczne – na zimne, który jest spowodowany zapaleniem miazgi.

Miazga zęba to najbardziej wewnętrzna część struktury zęba. Wypełnia jamę zęba i jest jego odbiciem kształtu anatomicznego. Jest to galaretowata tkanka, w pełni organiczna, składająca się z naczyń krwionośnych, nerwów i innych komórek.

INNE PRZYCZYNY CHORÓB MIAZGI

Innymi przyczynami powodującymi chorobę miazgi są urazy mechaniczne zębów, choroba przyzębia, nieprawidłowo przeprowadzane leczenie ortodontyczne (zbyt szybie przesuwanie zębów), czy przegrzanie zęba – miazgi w wyniku szlifowania zębów, bez odpowiedniego chłodzenia wodą i powietrzem, pod korony, mosty, licówki porcelanowe.

S.O.S. DENTYSTYCZNE

W sytuacji gdy ząb daje już we znaki wówczas większość osób bez zastanowienia sięga po telefon chcąc natychmiastowej pomocy lekarza stomatologa. Niefortunne jest to, że dopiero nieznośny ból jest głównym motywatorem pojawienia się pacjenta na fotelu dentystycznym. Niestety dokuczający ząb najczęściej odzywa się w najbardziej nieodpowiednim momencie, kiedy większość gabinetów jest pozamykana. Istnieją również pogotowia dentystyczne, ale na Opolszczyźnie znajdują się one tylko w Brzegu i Głogówku.

 

CZY KAŻDY MOŻE MIEĆ LECZONY ZĄB KANAŁOWO? – WSKAZANIA I PRZECIWWSKAZANIA

PODSTAWĄ BADANIA JEST ANALIZA ZDJĘĆ RENTGENOWSKICH

Warunkiem kwalifikującym ząb do leczenie endodontycznego jest w miarę dobry obraz radiologiczny. Zanim pacjent pojawi się na wizycie zlecam aby wykonał zdjęcia RTG za wyjątkiem kobiet w ciąży, u których wykonywanie zdjęć jest przeciwwskazane. Zdjęcia, o które proszeni są przeze mnie pacjenci to pantomograficzne, czyli zdjęcie wszystkich zębów oraz zdjęcie celowane chorego zęba.

Zdjęcie RTG jest podstawowym narzędziem pomagającym lekarzowi dentyście w diagnostyce, ponieważ pozwala wnikliwiej ocenić stan jamy ustnej, tj. to co niewidoczne przy badaniu wewnątrzustnym. Z jego pomocą oceniany jest stan zębów, zaawansowanie procesu badanie zębówpróchnicowego oraz obecność ubytków na powierzchniach stycznych. Na obrazie RTG lekarz widzi rówież stan wypełnień (plomb), stan i przebieg kanałów zębowych (ilość kanałów w zębie, ich zakrzywienie, światło (widoczność)), czy zęby były w przeszłość leczone endodontycznie oraz czy leczenie kanałowe zostało przeprowadzone prawidłowo. Można również ocenić jakość korzeni (ewentualną obecność resorpcji zewnętrznych, wewnętrznych), kości w której osadzone są zęby oraz określić stan tkanek przyzębia, przede wszystkim tkanek okołowierzchołkowych (przy wierzchołkach korzeni). Na zdjęciu panoramicznym można dodatkowo sprawdzić brak lub obecność choroby przyzębia, jej zaawansowanie oraz jak nisko schodzą zatoki szczękowe w szczęce oraz okolicę i przebieg nerwu zębodołowego dolnego w żuchwie.

Zębami dobrze rokującymi w leczeniu kanałowym są takie, które:

  •  tkwią stabilnie w kości, czyli nie są rozchwiane
  • na obrazie RTG nie widać niepokojących zmian okołowierzchołkowych, może być obecne poszerzenie szpary ozębnowej
  • w okolicy korzenia zęba nie ma resorpcji zewnętrznych i wewnętrznych
  • chory ząb powinien mieć w najlepszym przypadku zachowane wszystkie ściany korony zęba
  • ząb nie powinien być w przeszłości leczony endodontycznie

 

Niestety nie każdy ząb może być poddany leczeniu endodontycznemu. Sytuacjami źle rokujący pomimo starań lekarza:

  • zęby, które spowodowały powstanie ziarniniaków i cyst
  • przy chorym zębie występują zmiany okołowierzchołkowe zlokalizowane w furkacji (rozwidleniu korzeni) – dotyczy zębów dwu- i trzykorzeniowych
  • próchnica, która zniszczyła nie tylko koronę zęba, ale również komorę w której była miazga i doszła do rozwidlenia korzeni – furkacji
  • zęby z bardzo wąskimi, zarośniętymi kanałami
  • pacjenci mający alergię na chociażby jeden komponent niezbędnych leków płuczących kanały lub materiał wypełniający kanał czasowo, czy ostatecznie
  • trudni pacjenci – niezdyscyplinowani, chodzący nieregularnie, ignorujący zalecenia lekarza
  • osoby trudno znoszące warunki gabinetu stomatologicznego – problemy z kręgosłupem, ze stawami skroniowo-żuchwiwymi, ze szczękościskiem, światłowstrętem, nadpobudliwi, chorzy psychicznie
  • zęby i korzenie bardzo zniszczone procesem próchnicowym
  • pęknięcia poziome i pionowe korzeni zębów
  • resorpcje wewnętrzne oraz zewnętrzne zębów
  • periodontopatie
  • duże zaniki kości
  • złamania zębów skośne poniżej granicy wyrostka zębodołowego
  • pacjenci obciążeni – kiedy źródło bakterii musi być natychmiast zlikwidowane, np. tuż przed poważnymi zabiegami operacyjnymi gdzie musi być bezwzględna sanacja jamy ustnej
  • pacjenci, którzy nie mogą regularnie stawiać się na wizytach
  • ósemki – trudny dostęp, skomplikowana anatomia

 

WSPÓŁCZESNE METODY LECZENIA KANAŁOWEGO

Leczenie endodontyczne aby było wykonane prawidłowo jest leczeniem długim oraz wieloetapowym. Często słyszę, że lekarze oczyszczają i wypełniają kanał/kanały na jednej lub dwóch wizytach oraz zakładają wypełnienie. Moja praktyka zawodowa oraz wieloletnie doświadczenie innych lekarzy, z którymi pracuję przemawia za tym, by nie spieszyć się z leczeniem endodontycznym. Leczenie ma na celu wyleczyć ząb bez powikłań w przyszłości oraz tkanki wokół jego wierzchołka. Warunkiem dużego powodzenia jest brak zmian w okolicach wierzchołka/ów zęba lub niewielka ich obecność. Aby ząb wyleczyć mechaniczne oczyszczenie i poszerzenie kanałów nie powinno zakończyć się na jednej wizycie, jak również procedury związane z płukaniem kanałów oraz aplikacją leków odpowiednich do stanu zęba. Prawdę mówiąc takie leczenie prędzej czy później się zemści. Aby ząb wyleczyć należy go leczyć.

Aby uniknąć niepowadzeń powinno zakładać się dodatkowo inne leki między wizytami endodontycznymi mające na celu zadziałać głębiej w tkankach zęba. Bardzo ważny jest również czas działania leków, dlatego wizyty powinny odbywać się w najlepszym przypadku co dwa tygodnie. Działania te dotyczą nie tylko okolicy kanałów głównych, ale również kanalików zębinowych.

Kanaliki zębinowe – co to jest?

Zębina, druga warstwa zęba znajdująca się między szkliwem, a komorą miazgi nie ma utkania jednolitego tylko zawiera ogromną ilość kanalików widocznych dokładnie pod mikroskopem elektronowym. To co jest dla większości pacjentów wiadome przez zębinę biegną główne kanały, w których znajduje się miazga zębowa. W przeciwieństwie do kanalików zębinowych kanały główne możemy zobaczyć na zdjęciu rentgenowskim, które wykonujemy w celach diagnostycznych. W momencie gdy lekarz dentysta czyści kanały lub kanał (w zależności od leczonego zęba) nie jest w stanie zlikwidować całej flory bakteryjnej na jednej wizycie, głównie niebezpiecznych bakterii beztlenowych. Bakterie beztlenowe poza kanałami głównymi, w których znajduje się martwa miazga lub w stanie zapalnym, znajdują się również w kanalikach zębinowych.

 

LECZENIE ENDODONTYCZNE – PRZEBIEG POSZCZEGÓLNYCH ETAPÓW LECZENIA

Leczenie kanałowe jest zabiegiem rozkładanym na kilka wizyt. Po ocenie zęba wewnątrzustnie, analizie zdjęć RTG, sprawdzeniu miazgi zęba na żywotność oraz zęba na opuk poziomy i pionowy odrzucam lub kwalifikuję ząb do leczenia kanałowego.

Są różnego typu odczyny zapalne, poprzez które nie możemy już leczyć zęba standardowo, tj. z zachowaniem żywotności miazgi:

  • ostre zapalenie miazgi
  • zgorzel miazgi
  • zapalenie ropne miazgi
  • ostre zapalenie tkanek okołowierzchołkowych
  • ropne zapalenie tkanek okołowierzchołkowych
  • cysty
  • torbiele
  • wybite zęby stałe, które można replantować

Do leczenia kanałowego lekarz przystępuje, dopiero po ówczesnym pisemnym wyrażeniu zgody na leczenie przez pacjenta. Pacjent musi być w pełni poinformowany o stanie zęba, ryzyku ewentualnych powikłań śród- i pozabiegowych, etapach leczenia endodotnycznego i zachowawczego, możliwości niewycofanie się zmian okołowierzchołkowych oraz ryzyku ekstrakcji zęba w bliższej lub dalszej przyszłości.

Jeżeli występuje reakcja bólowa przedłużona, ból pulsujący najczęściej w znieczuleniu trepanuje się komorę zęba i wykonuje dewitalizację miazgi lub usuwa się zmienią zapalnie miazgę z komory i kanałów.

Jeżeli ząb nie reaguje podczas badana żywności i boli na nagryzanie i opuk pionowy można wykonać ten zabieg bez znieczulenia. Najczęściej objawy te dotyczą zębów zgorzelinowych lub stanu zapalnego tkanek okołowierzchołkowych, gdzie tak naprawdę miazga jest martwa i nie boli ząb, a tkanki wokół niego.

Ból może dochodzić również z zęba leczonego w przeszłości kanałowo i również dotyczy on bólu okolicy tkanet przy wierzchołku/ach zęba. W tym przypadku powinno usunąć się materiał wypełniający kanał/y i założyć leki przeciwbakteryjne. W obydwu przypadkach aby zadziałać ogólnoustrojowo najczęściej przepisuję pacjentom leki odpowiednie do stanu ich zdrowia oraz stanu zęba o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwobrzękowym.

 

Chemomechaniczne poszerzanie kanałów zębowych

opracowywanie kanałów zębowychKiedy po ok. tygodniu ostry ból najprawdopodobniej minie na kolejnej wizycie należy poszerzać kanały narzędziami ręcznymi lub maszynowymi oraz przepłukiwać je specjalnie przeznaczonymi do tego celu lekami. Poszerzanie wykonuje się pod kontrolą endometru, urządzenia pokazującego na jakiej głębokości lekarz znajduje się narzędziem w kanale. Działaniami tymi pozbywamy się warstwy mazistej oraz bakterii z kanałów i kanalików zębinowych. Ilość tego typu wizyt jest uzależniona od stanu zęba, gdyż każdy proces zapalny rządzi się swoimi prawami, a lekarz dentysta zasadami leczenia. Etap ten może skończyć się na jednej wizycie, najczęściej jednak przedłuża się do kilku kolejnych. Po zabiegu poszerzania i płukania należy założyć odpowiednie leki do kanałów, aby zadziałać miejscowo i przykryć wejście do komory jałową watką i samotwardniejącym opatrunkiem. Tym oto sposobem leki maja za zadanie do kolejnej wizyty działać, a ząb i tkanki wokół niego się leczyć.

 

Wypełnienie kanałów zębowych

wypełnianie kanałów ostatecznym materiałemNa podstawie własnych doświadczeń, kiedy pacjent dobrze się czuje i nie pojawia się nic niepokojącego dla lekarza kolejna wizyta endodontyczna powinna odbyć się po 1-2 tygodniach aby ostatecznie kanał/y wypełnić. Warunkiem jest brak bólu zęba, brak wysięku krwawego i ropnego na sączkach oraz brak przykrego zapachu. Jest kilka metod wypełniania kanałów, ale niezależnie od metody najważniejsze jest aby w poszerzonym kanałe nie było bakterii oraz został wypełniony szczelnie do samego wierzchołka zęba.

W wielu przypadkach zęby leczone endodotntycznie nie mają zachowanych wszystkich czterech ścian zęba. Najczęściej zostają zniszczone w procesie próchnicowym lub po pourazowym odłamaniu. Należy wiedzieć, że zęby leczone endodontycznie są zębami martwymi i podatnymi na złamania ze względu na brak odżywienia tkanek zęba przez miazgę. W związku z powyższym kolejnym etapem, który powinno się wykonać jest montaż wkładu/ów koronowo-korzeniowych.

 

Co to są wkłady koronowo-korzeniowe?

Po wyleczeniu zęba kanałowo powinno się zamontować wkłady koronowo-korzeniowe. Są to tytanowe, gwintowane śrubki lub wkłady wykonane z innego typu materiału. Mogą być wkłady lane – indywidualne wykonywane w pracowni protetycznej przez technika dentystycznego po wcześniejszym etapie wykonania wycisku w gabinecie stomatologicznym lub wkłady z włókna szklanego.

Wkłady częściowo są zamontowane w kanale oraz częściowo wystają w komorze i koronie zęba. Dzięki temu są swoistym rusztowaniem dla zęba, wzmacniającym jego strukturę. W związku z tym ich obecność zapobiega złamaniu zęba w przyszłości, przede wszystkim jeśli korona zęba nie miała zachowanych wszystkich ścian. Kiedy wkład koronowo-korzeniowy jest obecny w zębie nigdy nie dojdzie do złamania całkowitego korony. W wyniku dużych sił żucia lub urazu może jedynie dojść do odłamania części korony, ale nigdy nie dojdzie do złamania całego zęba.

Ciekawostką jest, że lekarze dentyści na terenie Szwecji mają prawny obowiązek montowania wkładów koronowo-korzeniowych po zakończonym leczeniu kanałowym. W świetle prawa polskiego polscy lekarze dentyści mogą, ale nie muszą wykonywać tej procedury. W Polsce jest to procedura opcjonalna, pomimo wszystko zawsze należy sugerować się zaleceniami lekarza i dobrem zęba.

 

LECZENIE KANAŁOWE – PLUSY I MINUSY

Pozytywy leczenia kanałowego:

  • zapobiega ekstrakcji zęba
  • własny ząb jest zawsze cenniejszy od implanta zębowego
  • wyleczony ząb po leczeniu kanałowym pomimo, że martwy może jeszcze posłużyć od kilku do kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu lat
  • niższy koszt zabiegu w porównaniu z wykonaniem implantu lub mostu protetycznego

 

Negatywy leczenia kanałowego:

  • zęby martwe są kruche, łamliwe, ponieważ nie są już odżywiane przez miazgę zębową
  • z czasem zęby ciemnieją, zmieniają kolor na siny
  • leczenie kanałowe jest kilkuetapowe – kilkuwizytowe – wskazana cierpliwość
  • w przypadku kanałów korzeniowych o trudnej anatomii – skomplikowanej budowie, nietypowym przebiegu kanałów, ich niedrożności lub zębów leczonych w przeszłości kanałowo, istnieje zwiększone ryzyko powikłań
  • powtórne leczenie endodontyczne jest zawsze trudniejsze i nie w każdym przypadku można je wykonać jedynie zachowawczą, mało inwazyjną metodę leczenia
  • u osób starszych kanały są zdecydowanie węższe niż u osób młodych, a nawet mogą całkowicie zarosnąć. W powyższej sytuacji lekarz dentysta ma utrudnione zadanie w poszerzeniu tego typu kanałów do samego wierzchołka i istnieje wysokie prawdopodobieństwo złamania narzędzia, gdyż lekarz jest zmuszony pracować tylko cienkimi narzędziami

Cena leczenia endodontycznego waha się od 900 do 1800zł. Cena zawiera etap dotyczące stricte samego leczenia kanałowego. Do dodatkowych kosztów dochodzi montaż wkładów koronowo-korzeniowych oraz koszt wykonania odbudowy zęba. Najczęściej odbudowa zęba wykonywana jest za pomocą materiału światłoutwardzalnego, ale w gabinetach związanych z NFZ są to gorszego typu materiały, nie tak estetyczne.

W przepadku bardzo zniszczonych zębów jest wskazane leczenie protetyczne w postaci wykonania korony (przy obecności sąsiednich zębów) lub mostu przy brakach zębowych w sąsiedztwie leczonego zęba kanałowo (brak jednego lub większej ilości zębów) aby zbalansować siły żucia – zrehabilitować zgryz.

 

ZACHOWANIE ESTETYKI W ZĘBACH LECZONYCH ENDODONTYCZNIE

WYBIELANIE WEWNĘTRZNE

Należy liczyć się z tym, że zęby leczone kanałowo z czasem ciemnieją. Nie powinniśmy się tym martwić, ponieważ można je również wybielić. Warunkiem jest dobrze przeleczony ząb endodontycznie ze szczelnie zabezpieczonymi ujściami kanałowymi.

Wybielanie zębów po leczeniu kanałowym to tzw. wybielenie wewnętrzne/dokomorowe. Przy pomocy środka wybielającego rozjaśnia się tkanki zęba od środka aż po powierzchnię szkliwa. Ww. zabieg dotyczy wybielania pojedynczych martwych zębów z zachowanymi całymi, naturalnymi koronami zębów. Zębami, które również poddają się zabiegowi tego typu wybielania są zęby martwe, przebarwione na skutek chorób ogólnoustrojowych.

Na wizycie konsultacyjnej, przed ustaleniem wizyty na zabieg wybielania wewnętrznego/dokomorowego, lekarz daje pacjentowi skierowanie na zdjęcie RTG celowane zęba lub kilku zębów, które mają być poddane wybielaniu. Na kolejne wizycie, po wcześniejszej analizie radiologicznej oraz przy braku jakichkolwiek przeciwwskazań lekarz dentysta kwalifikuje ząb lub zęby do zabiegu.

Na wizycie związanej z wybielaniem lekarz stomatolog otwiera ząb, w tym samym miejscu jak przy wcześniejszym leczeniu kanałowym, czyli w punkcie trepanacyjnym. Sprawdza szczelność ujść kanałów lub kanału i w miarę potrzeby dodatkowo je zabezpiecza. Następnie aplikuje preparat wybielający i przykrywa go watką oraz ząb zamyka szczelnym opatrunkiem. Po około 1-2 tygodniach pacjent przychodzi na wizytę kontrolą. Jeżeli kolor wybielanego zęba jest satysfakcjonujący dentysta zakłada ostateczne wypełnienie. Jeżeli jednak istnieje konieczność dodatkowego rozjaśnienia zęba, procedurę się powtarza.

Pozytywy wybielania wewnętrznego:

  • pomimo tego, iż ząb jest martwy wciąż można cieszyć się bielą uśmiechu
  • zabieg w pełni niebolesny
  • posiadając alternatywę w postaci dokomorowego wybielenia brak konieczności szlifowania zęba pod koronę protetyczną ze względu na ciemny kolor zęba
  • metoda stosunkowo tania w porównaniu do pozostałych innych metod uzyskania estetycznego wyglądu zęba/zębów (korony i licówki porcelanowe)

 

Negatywy wybielania wewnętrznego:

  • ryzyko wystąpienia resorpcji wewnętrzej oraz zewnęrzej zęba

Koszt wybielania dokomorowego zębów waha się od 150 do 350 zł za jedną próbę wybielenia. Cena jest uzależniona od koloru zębów, ilości zębów wybielanych oraz konieczności lub jej braku powtórnego nałożenia preparatu wybielającego ze względu na trudno wybielające się twarde tkanki.

LICÓWKI

Licówki najczęściej stosuje się w przypadku zębów przednich. Są to zęby z licznymi wypełnieniami, poprzebarwiane, uszczerobione, starte. Można zastosować licówki pełnoceramiczne lub kompozytowe.

W przypadku licówek pełnoceramicznych należy zeszlifować ok. 1-1,5 mm licowej części zęba oraz brzegu siecznego i wykonać wycisk, który udaje się do laboratorium protetycznego. Wykonaną licówkę przykleja się na ząb za pomocą przeznaczonego do tego celu cementem.

Licówki kompozytowe są to wypełnienia estetyczne, które nie wymagają szlifowania zębów, tylko delikatnego zmatowienia licowej strony szkliwa i nałożenia wypełnienia zgodnie z kolorystyką zbliżoną do naturalnych zębów.

 

KORONY PROTETYCZNE

Wykonanie korony protetycznej wymaga szlifowania całego zęba, a nie tylko licowej części, jak w przepadku licówek pełnoceramicznych. Zęby zakwalifikowane pod korony to zęby bardzo zniszczone lub zęby jednokorzeniowe, gdzie pozostał sam korzeń zęba. Istnieją korzenie zębów, które pomimo braku korony zostały wyleczone kanałowo. Po wyleczeniu zęba kanałowo i zamontowaniu wkładu koronowo-korzeniowego, na bazie ww. wkładu z pomocą materiału światłoutwardzalnego tworzy się kikut przypominający oszlifowany ząb. Następnie wykonuje się wycisk, a na kolejnej wizycie montuje się na stworzonym kikucie wykonaną w laboratorium protetycznym koronę protetyczną. Nawet ząb/korzeń, na pierwszy rzut oka źle rokujący może dostać nowe życie i posłużyć pacjentowi jeszcze wiele, wiele lat. 🙂

 

CZY LECZENIE KANAŁOWE JEST BOLESNE?

Leczenie kanałowe może być w pełni niebolesne, kiedy pacjent zażyczy sobie znieczulenia, dlatego najczęściej wykorzystuję je tylko w przypadku pierwszej wizyty dotyczącej pacjentów z ostrym zapaleniem miazgi przy trepanowaniu komory i zakładaniu środka dewitalizującego. Ta sama sytuacja dotyczy usuwania żywej, zmienionej zapalnie miazgi jeśli pacjent jest uczulony na środek dewitalizujący.

Na kolejnych wizytach, kiedy ząb jest już martwy – zdewitalizowany lub pozbawiony miazgi nie trzeba znieczulać. W 95% przypadków zabiegi lecznicze odbywają się bez zastosowania analgezji. Pacjent może odczuć ból tylko w przypadku poszerzania kanałów, jeśli wiertło prowadzone przez lekarza znajdzie się zbyt głęboko w okolicy tkanek okołowierzchołkowych. Przykrym odczuciem jest nieprzyjemne ukłucie, które znika po wycofaniu się narzędzia. Żeby tego uniknąć, lekarze pracują pod kontrolą enometrów, które dają sygnał, gdy lekarz zbliża się narzędziem do szczytu wierzchołka korzenia. Kanały muszą być poszerzone do końca, dlatego ww. sytuacja może się zdarzyć nie dlatego, że lekarz dentysta jest sadystą i lub to robić, lecz z konieczność dokładnego wykonania zabiegu. 🙂

 

CZY LECZENIE ENDODONTYCZNE JEST BEZPIECZNE?

Tak, jest ono bezpieczne, pod warunkiem, że zabieg będzie wykonany zgodnie ze sztuką lekarską, rzetelnie i odpowiedzialnie. Słyszałam wiele bzdurnych teorii na temat leczenia kanałowego, które nie dość, że na starcie mogą przestraszyć nieświadomego pacjenta są również zaprzeczeniem tego co mówi nauka. Za tego typu krzywdzące teorie taki „filozof”, najczęściej nie lekarz stomatolog, powinien głośno odpowiadać.

Wiadomym jest, że co za dużo to niezdrowo. Nie można stosować większych dawek leków, niż jest napisane w procedurze, lub na silę przebijać się narzędziami poza wierzchołki korzeni. takie leczenie jest nieodpowiedzialne. Ponadto podczas leczenia kanałowego  wykonując różne etapy zabiegu korzysta się z wielu leków, instrumentów i może zaistnieć przykra sytuacja w momencie gdy pacjent np. nie powie, że jest uczulony na któryś komponent używanego leku. W związku z powyższym, jak już wcześniej wspomniałam stosuję różne środki ostrożności, aby uniknąć wszelkich niekorzystnych sytuacji zarówno dla pacjenta i dla lekarza.

 

LECZENIE ENDODONTYCZNE – CZY ZĄB JEST ZA ZAWSZE?

Zęby leczone endodontycznie to zęby martwe, które nie są już odżywiane przez miazgę, dlatego jest podatny na uszczerbienia i złamania. Ząb w pełni prawidłowo przeleczony kanałowo może służyć nawet kilkadziesiąt lat, ale z moich obserwacji najczęściej reendo, czyli zęby zakwaifikowane do powtórnego leczenia kanałowego są najczęściej po ok 8-15 latach. Wynika to z przeróżnych okoliczności, jak stan zdrowia pacjenta, higiena jamy ustnej, brak sąsiednich zębów – ząb przeciążony, nieprawidłowo przeleczony itd itp.

 

MOC POSIADANIA WŁASNYCH ZĘBÓW

własne zęby Często słyszę od pacjentów: „Pani Doktor, po co mam leczyć ten ząb kanałowo, skoro można go wyrwać i wstawić implant lub zrobić mostek?”. Prawdę mówiąc „okład z kleszczy” to rzecz najprostsza. Ząb ostatecznie zawsze można wyrwać, natomiast prawdziwą sztuką jest jego ratowanie. Jeżeli wszystko wskazuje na to, że istnieje duże prawdopodobieństwo niepowodzenia leczenia endodotntycznego to pacjenta uczciwie o tym poinformuję. W takich przypadkach najszczersze chęci, praca lekarza, regularne chodzenie na wizyty pacjenta, najlepsze materiały i systemy niestety wystarczająco nie pomogą, gdy ząb i kość wokół zęba jest w nieciekawym stanie. Oczywiście zwiększy to jego szansę na uratowanie, ale tylko zwiększy.

 

ALTERNATYWY LECZENIA KANAŁOWEGO – KIEDY ZĄB/ZĘBY NALEŻY USUNĄĆ

IMPLANT ZĘBOWY

implant zębowyImplant zębowy jest najnowocześniejszym rozwiązaniem protetycznym. W gdy ząb utracimy powinno się wykonać implant tylko w przypadku dobrze wygojonego zębodołu, najlepiej po 2-4 miesiącach po ekstrakcji. Powyższa sytuacja nazywana jest implantacją odroczoną, czyli najbardziej bezpieczną, czyli taką, że lekarz ma dużą pewność, że zębodół i kość jest na tyle wygojona i bez stanów zapalnych, ze implant będzie mieć dobrą stabilizację pierwotną i się przyjmie, tj. nastąpi osteointegracja.

Warunkiem implantacji jest brak niekontrolowanych schorzeń ogólnoustrojowych,  brak jakichkolwiek stanów zapalnych w jamie ustnej, czyli zdrowe przyzębie, usunięte wszelkie zęby zakwalifikowane do ekstrakcji, wyleczone pozostałe zęby pod kątem próchnicy i usunięty kamień nazębny. Ogromnym plusem implantów jest brak konieczności szlifowania sąsiednich zębów pod most protetyczny aby uzupełnić brakujący ząb, estetyka oraz funkcjonalność.

Bardzo pomocne w badaniu pacjenta kwalifikującym go do zabiegu implantacji jest analiza wcześniej wykonanej tomografii komputerowej szczęki i/lub żuchwy, ogólny wywiad lekarski, podstawowe badania krwi oraz zdjęcie pan tomograficzne.

 

MOST PROTETYCZNY

Most jest uzupełnieniem protetycznym mającym na celu wstawienie brakującego zęba po wcześniejszym oszlifowaniu dwóch zębów sąsiadujących. Warunkiem dobrego rozłożenia sił, oraz zwiększenia odporności mechanicznej mostu ilość uzupełnianych zębów musi by równa ilości filarów (zębów które będą oszlifowane). Jeżeli ząb, który nie nadawał się pod leczenie kanałowe i został usunięty, a nie miał już jednego sąsiada powstanie luka na dwa brakujące zęby. Aby wykonać most protetyczny należałoby oszlifować minimum dwa zęby sąsiadujące z luką.

 

DOSTAWIENIE ZĘBA DO POSIADANEJ PROTEZY LUB WYKONANIE NOWEJ PROTEZY

Osoby użytkujące protezy nie muszą się za nadto martwić, ponieważ jeśli utracą ząb nie ma konieczności wykonywania nowej protezy. Pozytywne jest to, że nie ma problemu z dostawianiem zębów do posiadanych protez, a usługa najczęściej jest ekspresowa. 

Wyjątkiem są protezy tzw. elastyczne (akronowe), do których ani nie można dostawić zęba/ów, naprawa nie jest możliwa, jak również nie można ich podścielać gdy wyrostek zębodołowy z czasem zaniknie. Ten rodzaj materiału niestety w przeciwieństwie do protez akrylowych niestety to uniemożliwia. W tym przypadku należy wykonać nową protezę. Osobiście nie polecam tego typu protez, ponieważ są „jednorazowe”.

Nowe protezy wykonuje się w przypadku ww. protez, gdy proteza jest już bardzo stara lub gdy pacjent nigdy nie użytkował żadnego wyjmowanego uzupełnienia protetycznego, a utracił ostatni ząb, na którym np. opierało się żucie pokarmów. Przy brakach bocznych zębów pacjenci bardzo mocno przeciążają zęby przednie, na które działają siły wyważające. Proteza nie jest jedynie przywróceniem estetyki, ale głównie odpowiada za rehabilitację zgryzu oraz zapobiega problemom w funkcjonowaniu stawów skroniowo-żuchwowych w przyszłości.

W celu rozwiania wszelkich Państwa wątpliwości, ustalenia konkretnej diagnozy oraz planowania leczenia stomatologicznego zapraszam do kontaktu oraz na wizytę konsultacyjną. 🙂

2 komentarze
  1. IwonaRogucka 2 miesiące temu

    Leczenie kanałowe nie należy do łatwych, a ludzie często idą na łatwiznę wybierając gabinety w których cena jest najniższa. Opcji poradzenia sobie z problemem jest wiele, co widać w powyższym artykule. Bardzo fajna lektura ;).

    • autor
      dr Małgorzata Leśniak 1 miesiąc temu

      Bardzo dziękuję. 🙂 Nie tylko do artykułu, ale do wszystkiego podchodzę bardzo rzetelnie i odpowiedzialnie, a ząbki leczone przeze mnie niech służą moim obecnym i przyszłym pacjentom jak najdłużej. 😉 Serdecznie pozdrawiam. SD

Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

©2016-2017 Superdentystka.pl

najlepsze blogi

udostępnianie treści dozwolone tylko z aktywnym linkiem zwrotnym do superdentystka.pl

Zaloguj się używając swojego loginu i hasła

Nie pamiętasz hasła ?